آسانسورهای اضطراری: عملکردهای ایمنی، برق پشتیبان و کاربردهای ساختمان

حمل و نقل اضطراری به این معنی نیست که کیفیت سواری بی اهمیت می شود.

در بسیاری از کاربردها، افرادی که از آسانسور استفاده می کنند ممکن است تجهیزات حمل کنند، بیماران را همراهی کنند یا به یک موقعیت فوری پاسخ دهند. شتاب و کاهش سرعت کنترل شده می تواند به فرآیند حمل و نقل پایدارتر کمک کند.

بنابراین چندین ویژگی عملیاتی ممکن است در طول انتخاب تجهیزات بررسی شوند:

کنترل شتاب و کاهش سرعت

تسطیح کف

باز و بسته شدن درب

ثبات سفر

کنترل پاسخ

سر و صدا و لرزش

بیمارستان ها نمونه ای هستند که حمل و نقل روان می تواند اهمیت ویژه ای داشته باشد. بیماران ممکن است بر روی تخت یا برانکارد حمل شوند، در حالی که کارکنان پزشکی ممکن است با تجهیزات نظارتی آنها را همراهی کنند.

در ساختمان های دیگر، پرسنل اورژانس ممکن است در حین استفاده از آسانسور ابزار یا تجهیزات را حمل کنند. یک سواری پایدار می تواند مدیریت فرآیند حمل و نقل را آسان تر کند.

هدف فقط سرعت بالاتر نیست. آسانسور باید عملکرد کنترل شده و قابل پیش بینی متناسب با نیازهای ساختمان را ارائه دهد.

 

کاربردهای ساختمانی برای آسانسورهای اضطراری

بیمارستان ها و مراکز درمانی

بیمارستان ها الزامات حمل و نقل عمودی پیچیده ای دارند.

بیماران ممکن است نیاز به جابجایی بین بخش های اورژانس، طبقات بستری، مناطق عمل، بخش های مراقبت های ویژه، بخش های تشخیصی و سایر فضاهای بالینی داشته باشند. کارکنان، تجهیزات پزشکی و لوازم نیز ممکن است از همان شبکه حمل و نقل استفاده کنند.

یکآسانسور اضطراریبنابراین در یک پروژه مراقبت های بهداشتی ممکن است در کنار آسانسورهای تخت بیمارستانی، آسانسورهای برانکارد و آسانسورهای مسافری پزشکی در نظر گرفته شود.

فرآیند طراحی باید ابعاد کابین، عرض درب، مسیرهای حمل و نقل بیمار، نیروی اضطراری و عملکردهای ارتباطی را در نظر بگیرد.

رعایت بهداشت یکی دیگر از موارد است. مواد داخلی باید برای مراحل نظافت و نگهداری بیمارستان مناسب باشند، در حالی که چیدمان کابین باید به کارکنان اجازه دهد تا بیماران و تجهیزات را به طور موثر جابجا کنند.

ساختمان های بلندمرتبه

ساختمان های بلند دارای مجموعه ای از الزامات متفاوت هستند.

با افزایش ارتفاع ساختمان، حمل و نقل عمودی برای عملیات روزانه اهمیت فزاینده ای پیدا می کند. بنابراین برنامه ریزی اضطراری باید نحوه تعامل آسانسورها با راه پله ها، سیستم های حفاظت آتش، برق اضطراری و کنترل دسترسی ساختمان را در نظر بگیرد.

موقعیت آسانسور همچنین می تواند بر مسیرهای واکنش اضطراری تأثیر بگذارد.

برای یک پروژه بلندمرتبه، تیم طراحی باید موقعیت شفت، آرایش لابی، منبع تغذیه اضطراری، الزامات دسترسی و هماهنگی با سایر سیستم‌های حمل و نقل عمودی را ارزیابی کند.

ساختمان های تجاری

ساختمان های تجاری بزرگ می توانند شامل دفاتر، مناطق خرده فروشی، هتل ها، رستوران ها و فضاهای با کاربری مختلط باشند.

این ساختمان ها ممکن است در طول عملیات عادی ترافیک قابل توجهی از مسافران را تجربه کنند. در عین حال، رویه‌های اضطراری ممکن است نیاز به آسانسورهای انتخابی داشته باشند که تحت شرایط خاص کار کنند.

بنابراین مشخصات آسانسور باید الزامات ترافیکی عادی را از الزامات اضطراری متمایز کند.

ظرفیت، سرعت، ابعاد درب، سیستم های کنترل و عملکردهای اضطراری همگی باید در طرح کلی ساختمان در نظر گرفته شوند.

ساختمان های عمومی

فرودگاه ها، مراکز حمل و نقل، تأسیسات دولتی، مراکز همایش و سایر ساختمان های عمومی ممکن است تعداد زیادی ساکن و مسیرهای گردش پیچیده داشته باشند.

برنامه ریزی حمل و نقل اضطراری زمانی می تواند اهمیت ویژه ای پیدا کند که مکان های عمومی مختلف در چندین طبقه قرار گرفته باشند.

تیم پروژه ممکن است نیاز به بررسی جریان مسافر، دسترسی، دسترسی پرسنل اضطراری و حمل و نقل تجهیزات داشته باشد.

از آنجایی که ساختمان های عمومی می توانند سطح اشغال بالایی داشته باشند، استراتژی اضطراری باید با طرح ایمنی گسترده تر ساختمان هماهنگ شود.

تاسیسات صنعتی

کارخانه ها، انبارها و تأسیسات صنعتی نیز ممکن است به حمل و نقل عمودی تخصصی نیاز داشته باشند.

بسته به امکانات، آسانسورها ممکن است برای پرسنل، تجهیزات، ابزار یا مواد مورد استفاده قرار گیرند. برنامه ریزی اضطراری می تواند شامل دسترسی تیم های تعمیر و نگهداری و پرسنل اضطراری باشد.

پیکربندی آسانسور مورد نیاز به فرآیند صنعتی، چیدمان ساختمان و الزامات حمل و نقل بستگی دارد. بنابراین ظرفیت بار، ابعاد کابین، ترتیب درب و عملکردهای اضطراری باید از برنامه واقعی تعیین شود.